W tym tygodniu właścicielka naszej przychodni, lek. wet. Karolina Malińska, poprowadziła w Gdyni wykład poświęcony diagnostyce FIP w Akademia Wet dr Miłosławy Kwiatkowskiej. Było nam niezwykle miło — jesteśmy z Pani Doktor dumni i serdecznie gratulujemy udanego wystąpienia. Jak powiedziała po wykładzie: „nie spodziewałam się, aż tak ciepłego przyjęcia, spotkałam wspaniałych ludzi, to było niebywałe przeżycie, dziękuję lekarzom oraz Pani Doktor Miłosławie”.
O czym był wykład: „od podejrzenia do potwierdzenia”
Celem było ułożenie jasnego, klinicznego algorytmu diagnostyki FIP. Nie opieramy decyzji na jednym parametrze — liczy się mozaika danych i ich spójność.
1) Wywiad i badanie kliniczne
- Kontekst pacjenta: wiek, ostatnie stresory (adopcja/szczepienie/zabiegi), środowisko domowe.
- Objawy: gorączka nieodpowiadająca na rutynowe leczenie, utrata masy, apatia, czasem manifestacje okulistyczne lub neurologiczne.
- Wniosek: już na tym etapie planujemy, jakie badania mają największą szansę doprecyzować rozpoznanie.
2) Krew — „puzzle wspierające”, nie samodzielna diagnoza
- Morfologia + biochemia: białko całkowite, stosunek A/G, wskaźniki zapalne.
- Interpretujemy zawsze w kontekście obrazu klinicznego i diagnostyki różnicowej (inne zapalenia, nowotwory, choroby narządowe). Jeden wynik nie rozstrzyga — potrzebny jest wzorzec.
3) Obrazowanie — gdzie szukać tropów
- USG jamy brzusznej: ocena węzłów, narządów, ewentualnego wysięku;
- RTG/echo przy objawach oddechowych lub wątpliwościach.
- Rola obrazowania to nie tylko „zobaczyć”, ale też wskazać najlepsze miejsce pobrania materiału do badań dodatkowych.
4) Materiał do badań: jakość pobrania = jakość wyniku
- Gdy jest dostępny płyn (jama brzuszna/klatka piersiowa): ocena makro/mikro, cytologia, parametry biochemiczne.
- PCR w kierunku FCoV z odpowiedniego materiału (płyn/tkanka) traktujemy jako część układanki.
- Kluczowe są właściwe probówki, szybka logistyka i unikanie błędów przedanalitycznych — to często decyduje, czy wynik będzie interpretowalny.
5) Diagnostyka różnicowa — dlaczego jest niezbędna
- Zawsze „grzebień” alternatyw: choroby zapalne (np. jelit/wątroby), nowotworowe, pasożytnicze, zaburzenia narządowe.
- Rozpoznanie FIP stawiamy, gdy zestaw przesłanek klinicznych, laboratoryjnych i obrazowych układa się w spójny obraz — nie na podstawie pojedynczej wartości.
Jesteśmy wdzięczni
Dziękujemy Akademia Wet dr Miłosławy Kwiatkowskiej za zaproszenie i wszystkim Uczestnikom za aktywny udział. Gratulacje dla lek. wet. Karoliny Malińskiej — jesteśmy dumni i cieszymy się, że wiedza z diagnostyki FIP trafia dalej, do praktyki.